محمدایوب عظیمی در یادداشتی در فیسبوک، از مولانا غلام نصیر چلاسی، شاعر فارسی‌سرای منطقۀ چلاس، یاد کرده و او را «مولانای عصر» خوانده است که ناشناخته از دنیا رفت.
به نوشتۀ عظیمی، کمتر از یک سال از درگذشت چلاسی می‌گذرد. او در مرکز منطقۀ چلاس، در ایالت گلگت ـ بلتستان، به دنیا آمد، در چهارده‌سالگی سرودن شعر به زبان فارسی را آغاز کرد و در سنبلۀ سال گذشته، در ۸۷سالگی، درگذشت.
چلاسی، افزون بر زبان محلی شینا، بر زبان‌های فارسی، اردو، پشتو و عربی نیز تسلط داشت و به این زبان‌ها آثاری دارد. عظیمی تصنیف‌های منظوم فارسی او را چنین برمی‌شمارد: دیوان شعر «اسرار محبت»، «گلدستۀ عشاق» در کلام عرفانی، «متاع مؤمن» در موضوع عرفانی و اجتماعی، «ینابیع الحکمه» در پند و عرفان، «گنجینۀ معرفت» در تصوف و عرفان، «تحائف قدسیه»، «معدن التوحید» و «فیوضات ربانیه».
عظیمی یادداشتش را با بیتی از خود چلاسی آغاز کرده است: «مشو سردار با سردار دار است / مجو دینار با دینار نار است».
منبع: محمدایوب عظیمی، یادداشت فیسبوکی «مولانا عصر ناشناخته رفت!»، ۱ اوت ۲۰۲۶.
