نشست پنجشنبه‌ی دونالد ترمپ، شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین در شنژن، نخستین دیدار مشترک رهبران امریکا، چین و روسیه در دهه‌های اخیر است؛ دیداری که رویترز در تحلیلی آن را بیشتر نمایش قدرت می‌خواند تا مذاکره‌ای برای توافق، زیرا هر سه رهبر با هدفی متفاوت به شنژن می‌روند و کم‌ترین نقطه‌ی مشترک را دارند.
به نظر تحلیل‌گران رویترز، ترمپ می‌خواهد در آستانه‌ی انتخابات میان‌دوره‌ای خود را صلح‌سازی نشان دهد که جنگ اوکراین را پایان می‌دهد و مسابقه‌ی تسلیحات هسته‌ای را مهار می‌کند، و برای این کار به توافق‌هایی شبیه چارچوب جنیوا نیاز دارد، حتا اگر نتیجه‌ی عملی نشست کم باشد. او ماه گذشته گفته بود از صدای انفجار موشک‌های هسته‌ای خسته شده است.
در برابر او، شی جین‌پینگ می‌کوشد چین را قدرت هم‌تراز امریکا بنمایاند و نظم تازه‌ای در آسیا بسازد؛ نظمی که در آن تایوان و دریای جنوبی چین در مدار بیجینگ باشد. بیجینگ اعلام کاهش زرادخانه‌ی هسته‌ای خود را رد کرده و آن را «غیرمنصفانه و غیرمعقول» خوانده است، هرچند گفته می‌شود آماده است درباره‌ی سقف برای پرتاب‌گرها و کلاهک‌های مستقر گفت‌وگو کند.
پوتین، سومین ضلع این میز، بیش از همه به خودِ حضور در کنار رهبران امریکا و چین نیاز دارد تا انزوای روسیه پس از تهاجم به اوکراین را بشکند و نشان دهد مسکو هنوز بازیگری است که بدون او نظمی ساخته نمی‌شود. سه منبع به رویترز گفته‌اند انتظار نمی‌رود توافق رسمی‌ای به دست آید و هر سه طرف از همین حالا برای روایت نتیجه‌ی نشست آماده شده‌اند.
از همین رو این نشست را با «یالتای تازه» سنجیده‌اند؛ اما تفاوت این‌جا است که در یالتای ۱۹۴۵ رهبران برای تقسیم جهان پس از جنگ گرد آمده بودند، حال آن‌که در شنژن هر رهبر بیشتر برای مخاطبان داخلی خود بازی می‌کند. هرچه از این دیدار بیرون بیاید، نخستین عکس مشترک سه رهبر، خود پیام اصلی نشست خواهد بود.
