صبور سیاسنگ در گفت‌وگویی با مرغوب نیک‌زاد در تلویزیون آرزو افغانستان دربارۀ آثار منوچهر فرادیس، نویسنده و ناشر معاصر، سخن گفته است. او می‌گوید زندگی‌نامۀ فرادیس را نخوانده است و داوری‌اش تنها بر خود آثار او استوار است.
سیاسنگ در سه رمان فرادیس — «خداحافظ عاشقی»، «سال‌ها تنهایی» و «روسپی‌های نازنین» — چهار تکانۀ فکری می‌یابد: رخدادهای سیاسی ـ تاریخی، مناسبات دوستی و عشق و محبت، روان‌شناسی اجتماعی و گزارش دل‌چسب سفری فرهنگی به ایران و بازگشت به افغانستان. به گفتۀ او، از نقطه‌های قوت فرادیس آزادگی و استقلال فکری، برگزیدن سوژه‌های بی‌تکرار، درخشش در بازتاب حالت‌های روحی شخصیت‌های سال‌مند و زبانی طبیعی و روشن است و سفرنامۀ «آسه‌مایی تا دماوند» نیز نوگرایی او را نشان می‌دهد.
او تأکید می‌کند که ماندگاری هیچ اثر امروزی را نمی‌توان پیش‌بینی کرد؛ این را روند تاریخ و دگرگونی معیارهای ادبی تعیین می‌کند، نه نویسنده و نه منتقد.
منبع: برگۀ فیسبوک صبور سیاسنگ؛ گفت‌وگو با مرغوب نیک‌زاد، تلویزیون آرزو افغانستان.
