ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی رژیم طالبان در افغانستان، از پایان نشست دو روزه‌ی کابینه‌ی این گروه به‌رهبری ملا هبت‌الله آخندزاده در قندهار، خبر داده‌است. به‌گفته‌ی او رهبر طالبان در این نشست به زیردستانِ خود دستور داده‌است تا بر مردم اعمال زور نکنند و از اعمالِ خشونت‌آمیز شریعت خودداری کنند. در کنار این، ملا هبت‌الله به توسعه‌ی روابط تجاری با همسایگان، رسیدگی به بحران پناه‌جویانِ اخراج‌شده از پاکستان و دگر مسائل و موضوعات مهم افغانستان نیز در این نشست پرداخته‌است. اما مهم‌ترین برایندِ این نشست را می‌توان همان دعوت او از نیروهای طالبان برای کاستن از خشونت‌گرایی دانست.
این‌که طالبان در طول تاریخِ موجودیتِ خود از دهه‌ی نودِ میلادی تاکنون، هماره یکی از خشن‌ترین گروه‌های نظامیِ اسلام‌گرا بوده‌اند، جای تردیدی نیست. در تمامی این سال‌ها یکی از مهم‌ترین مولفه‌های برسازنده‌ی این گروه همین گرایشِ بیش از حد و تام به‌خشونت برای اعمال اراده بر مردم بوده‌است. این گرایش به خشونت از بنیان‌گذارِ این گروه ملامحمد عمر – که دستور به منفجر کردنِ بودای بامیان داده بود – تا عادی‌ترین «مجاهد» این گروه را از باقیِ «مردم» و انسان‌های عادی جدا می‌کرد. این نسبت میان طالبان و خشونت آن‌چنان قدرتمند است که بدونِ آن به‌هیچ‌رو نمی‌توان چندوچون و چرایی کنش‌های این گروه را توضیح داد.
اما ظاهر امر این است که رهبر طالبان، بالاخره به این نتیجه رسیده‌است که «خشونت» و توسل به زورِ عریان، نمی‌تواند راه‌حل تمامی مسئله‌های یک کشور باشد و در صورت تاکید و اعمال جبری احکام بالای مردم، این گروه منفورتر از قبل خواهد شد و به‌همین جهت باید از عناصر و نیروهای برسازنده‌ی این گروه خواسته شود که خشونت‌گرایی را ترک کنند و به‌مردم زور نگویند.
این‌که چنین چیزی تا کجا جدی‌ست و تا کجا «نمایشی» و برای بزک کردنِ صورتکِ ایدئولوژیک و خشن این گروه در نزد مردم و جهان، پرسش‌نمادی‌ست که آینده پاسخ خواهد گفت.
پایان نشست کابینه‌ی طالبان در قندهار
