علامت: نارندرا مودی

  • بریکس بر سر اعلامیه‌ی مشترک به توافق رسید؛ آزمون وحدت در سایه‌ی تنش‌های خاورمیانه

    بریکس بر سر اعلامیه‌ی مشترک به توافق رسید؛ آزمون وحدت در سایه‌ی تنش‌های خاورمیانه

    کشورهای عضو بریکس در آغاز نشست سران این گروه در دهلی نو بر سر یک اعلامیه‌ی مشترک به توافق رسیده‌اند؛ توافقی که در بحبوحه‌ی جنگ ایران و ایالات متحده و اختلاف دیدگاه میان تهران و ابوظبی، آزمونی مهم برای حفظ انسجام این بلوک به شمار می‌رود.

    رویترز روز شنبه (۱۲ سپتامبر) به نقل از چهار منبع گزارش داد که مذاکره‌کنندگان بریکس بر متن اعلامیه‌ای به توافق رسیده‌اند که انتظار می‌رود بدون نام بردن از کشور مشخصی، «تجاوز یک‌جانبه از سوی هر کشور» را محکوم کند. رهبران کشورهای عضو قرار است این سند را در ادامه‌ی نشست تایید کنند.

    نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند و میزبان نشست، در سخنان افتتاحیه گفت که بریکس به مرحله‌ای رسیده است که باید وحدت و اجماع درون این گروه را به نتایج عملی در عرصه‌ی جهانی تبدیل کند.

    دستیابی به این توافق در شرایطی صورت گرفته که اختلاف میان ایران و امارات متحده‌ی عربی بر سر درگیری‌های خلیج، یکی از چالش‌های اصلی نشست امسال بوده است. هم‌زمان، ایران و ایالات متحده پس از وقفه‌ای در بخش بزرگی از ماه آگست، حملات متقابل را در جنگ شش‌ماهه‌ی خود از سر گرفته‌اند. در همین حال، حوثی‌های همسو با ایران در یمن نیز حضور و نفوذ خود را در منطقه‌ی دریای سرخ افزایش داده‌اند.

    یکی از منابع هندی که به طور مستقیم در جریان مذاکرات قرار داشته، به رویترز گفته است که اعضای بریکس بر سر چند موضوع جنجالی اختلاف داشتند، اما هند با ادامه‌ی رایزنی‌ها تلاش کرد مواضع متفاوت را به هم نزدیک و زمینه‌ی اجماع را فراهم کند.

    به گفته‌ی این منبع، دستیابی به توافق در شرایط جنگ‌های جاری و افزایش تنش‌ها در منطقه‌ی خلیج، چالشی پیچیده برای دیپلوماسی هند و اعضای بریکس بوده است.

    کارشناسان سیاست خارجی پیش از آغاز نشست گفته بودند که یکی از مهم‌ترین آزمون‌های بریکس، یافتن ادبیاتی درباره‌ی بحران خاورمیانه است که هم تهران و هم ابوظبی بتوانند آن را بپذیرند. وزیران خارجه‌ی کشورهای عضو بریکس در ماه می نیز در دهلی نو نتوانسته بودند به دلیل اختلاف میان ایران و امارات متحده‌ی عربی، اعلامیه‌ی مشترکی صادر کنند.

    به باور این کارشناسان، هرچند اعلامیه‌ی مشترک بریکس بعید است تاثیر فوری و چشم‌گیری بر معادلات ژئوپولیتیک داشته باشد، اما می‌تواند نشانه‌ای از توانایی کشورهای عضو برای حفظ وحدت در برابر اختلاف‌های داخلی و موضوعاتی چون تحریم‌های غرب باشد.

    ولادیمیر پوتین، شی جین‌پینگ، مسعود پزشکیان، سیریل رامافوسا و شیخ خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی، از جمله رهبران حاضر در نشست دهلی نو هستند.

    شی جین‌پینگ در این نشست گفت که کشورهای بریکس باید با هدایت نظم بین‌المللی به سوی «برابری و عدالت بیشتر»، در آنچه او «سمت درست تاریخ» خواند، بایستند.

    هند که هم‌زمان روابط نزدیکی با ایالات متحده، روسیه، اسرائیل، ایران و کشورهای عربی خلیج دارد، در این نشست با موازنه‌ی پیچیده‌ی دیپلوماتیک روبه‌رو است. نارندرا مودی در عین حال از اعضای بریکس خواسته است همکاری‌های تجاری را افزایش دهند، موانع بازرگانی را کاهش دهند و فرصت‌های بیشتری برای تجارت ایجاد کنند.

    مودی گفت: «جنوب جهانی امروز در بحران‌های جهانی در صف نخست قرار دارد، اما هنگام تصمیم‌گیری در ردیف عقب است. ما باید این هرم و امتیاز را به بستری برای مشارکت تبدیل کنیم؛ جایی که هر کشور صدا و هر عضو سهم داشته باشد.»

    نخست‌وزیر هند همچنین بار دیگر خواستار اصلاح شورای امنیت سازمان ملل متحد و گسترش اعضای دایمی آن، از جمله اعطای کرسی دایمی به هند و دیگر قدرت‌های نوظهور شد. او گفت که اصلاح شورای امنیت دیگر نمی‌تواند به تعویق بیفتد.

    مودی افزود: «پیام این نشست بریکس در هند باید روشن باشد؛ اگر آینده‌ی ما مشترک است، حق شکل دادن به آن آینده نیز باید مشترک باشد.»

    بریکس اکنون برازیل، روسیه، هند، چین، افریقای جنوبی، مصر، اتیوپیا، اندونزیا، ایران و امارات متحده‌ی عربی را در بر می‌گیرد. این گروه در سال ۲۰۰۹ با هدف افزایش نقش اقتصادهای نوظهور در نظام جهانی شکل گرفت و اعضای آن در مجموع بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان و نزدیک به یک‌چهارم اقتصاد جهانی را تشکیل می‌دهند.

  • پیشنهاد متحد مودی برای ممنوعیت شبکه‌های اجتماعی نوجوانان در هند، هم‌زمان با گسترش بحث جهانی

    پیشنهاد متحد مودی برای ممنوعیت شبکه‌های اجتماعی نوجوانان در هند، هم‌زمان با گسترش بحث جهانی

    یکی از متحدان سیاسی نارندرا مودی طرحی را برای ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای کودکان و نوجوانان در هند پیشنهاد کرده است؛ اقدامی که هم‌زمان با تشدید بحث‌های جهانی درباره تأثیر این پلتفرم‌ها بر سلامت و امنیت نسل جوان مطرح می‌شود.

    ال.اس.کی. دِوَرایالو، نمایندۀ پارلمان هند، به رویترز گفت کودکان به شبکه‌های اجتماعی «معتاد» شده‌اند و در عین حال، هند به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داده برای پلتفرم‌های خارجی تبدیل شده است. به گفتۀ او، شرکت‌های فناوری بر پایۀ این داده‌ها سامانه‌های پیشرفتۀ هوش مصنوعی می‌سازند و کاربران هندی عملاً به «تأمین‌کنندگان رایگان داده» بدل می‌شوند، در حالی که منافع راهبردی و اقتصادی در جای دیگری انباشته می‌شود.

    این طرح که با عنوان «قانون محدودیت سنی شبکه‌های اجتماعی و ایمنی آنلاین» تدوین شده، ایجاد، نگه‌داری یا داشتن حساب کاربری شبکه‌های اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال را ممنوع می‌کند و می‌گوید حساب‌های موجود باید غیرفعال شوند. دِوَرایالو تأکید کرده است که مسئولیت راستی‌آزمایی سن کاربران باید به‌طور کامل بر عهدۀ پلتفرم‌ها باشد.

    بحث‌ها در هند پس از آن شدت گرفت که استرالیا ماه گذشته به نخستین کشور تبدیل شد که دسترسی کاربران زیر ۱۶ سال به شبکه‌های اجتماعی را ممنوع کرد؛ تصمیمی که از سوی بسیاری از والدین و فعالان حقوق کودک استقبال شد، اما شرکت‌های بزرگ فناوری و مدافعان آزادی بیان آن را نقد کردند. در اروپا نیز مجلس ملی فرانسه از ممنوعیت شبکه‌های اجتماعی برای کودکان زیر ۱۵ سال حمایت کرده و بریتانیا، دانمارک و یونان در حال بررسی سیاست‌های مشابه‌اند.

    شرکت متا، مالک فیس‌بوک، اعلام کرده از قوانینی که بر نظارت والدین تأکید دارند حمایت می‌کند، اما هشدار داده است که ممنوعیت‌های سراسری ممکن است نوجوانان را به سمت وب‌سایت‌های کمتر ایمن و فاقد نظارت سوق دهد. شرکت‌های یوتیوب و ایکس نیز تا زمان انتشار این گزارش به درخواست‌ها برای اظهارنظر پاسخ نداده‌اند.

    هند با حدود ۷۵۰ میلیون دستگاه گوشی هوشمند و نزدیک به یک میلیارد کاربر اینترنت، یکی از مهم‌ترین بازارهای رشد برای شبکه‌های اجتماعی به‌شمار می‌رود و در حال حاضر حداقل سن مشخصی برای دسترسی به این پلتفرم‌ها تعیین نکرده است. این طرح به‌صورت «لایحۀ عضو خصوصی» ارائه شده و هرچند مستقیماً از سوی دولت پیشنهاد نشده، اما می‌تواند زمینه‌ساز بحث‌های پارلمانی و اثرگذار بر قانون‌گذاری آینده باشد.

  • گفت‌وگوی پوتین و مودی در دهلی‌نو؛ تمرکز بر تجارت، دفاع و فشار تحریم‌های غرب

    گفت‌وگوی پوتین و مودی در دهلی‌نو؛ تمرکز بر تجارت، دفاع و فشار تحریم‌های غرب

    ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، روز جمعه در دهلی‌نو با نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، دیدار و گفت‌وگوی رسمی برگزار می‌کند؛ سفری که هدف آن گسترش دادوستد با هند، یکی از خریداران اصلی نفت دریابرد و جنگ‌افزار روسی، در شرایطی است که تحریم‌های غرب فشار بیشتری بر روابط دیرینهٔ دو کشور وارد کرده است.

    این نخستین سفر پوتین به هند در چهار سال اخیر است و در زمانی انجام می‌شود که دهلی‌نو در حال مذاکره با ایالات متحده برای یک توافق بازرگانی به‌منظور کاهش تعرفه‌هایی‌ست که دونالد ترامپ به‌دلیل خرید نفت روسیه، بر کالاهای هندی اعمال کرده بود.

    روسیه ده‌ها سال است که بزرگ‌ترین تأمین‌کنندهٔ جنگ‌افزار هند بوده و می‌گوید می‌خواهد واردات کالاهای هندی را نیز افزایش دهد تا حجم دادوستد دو کشور تا سال ۲۰۳۰ به ۱۰۰ میلیارد دلار برسد؛ رقمی که اکنون به‌دلیل واردات انرژی هند، به سود مسکو سنگینی می‌کند. پس از کاهش خرید انرژی روسیه از سوی کشورهای اروپایی در پی تهاجم روسیه به اوکراین نزدیک به چهار سال پیش، هند خرید نفت ارزان‌قیمت روسی را به‌طور چشمگیری افزایش داده است.

    کارشناسان می‌گویند هند میان دو مسیر قرار دارد: تقویت روابط با مسکو می‌تواند روابط با واشنگتن را تضعیف کند و بالعکس.

    مودی و پوتین قرار است دربارهٔ همکاری دفاعی، نیروی کار و انرژی هسته‌ای غیرنظامی نیز گفت‌وگو کنند و احتمال می‌رود توافق‌های تازه‌ای برای نشان‌دادن پایداری روابط اعلام شود.

    استقبال گرم در دهلی‌نو

    مودی هنگام ورود پوتین در روز پنج‌شنبه با آغوش و دست‌دادن از او استقبال کرد. پوتین با هیأتی از مقام‌های دولتی و بازرگانی، از جمله وزیر دفاعش آندری بلواوسوف، وارد هند شد. بلواوسوف با راجنات سینگ، وزیر دفاع هند، دیدار کرد و به‌گفتهٔ وزارت دفاع هند، اعلام داشت که صنایع دفاعی روسیه آماده است به تلاش‌های هند برای خوداتکایی در تولید دفاعی کمک کند.

    این سفر تنها یک روز پس از دیدار پوتین با فرستادگان دولت ترامپ در مسکو دربارهٔ امکان دست‌یابی به توافق صلح برای پایان‌دادن به جنگ اوکراین انجام شد؛ گفت‌وگوهایی که بی‌نتیجه پایان یافت.

    هند تاکنون از محکوم‌کردن روسیه در جنگ اوکراین خودداری کرده و بر ضرورت گفت‌وگو و دیپلماسی تأکید داشته است. دهلی‌نو همچنین می‌گوید روابطش با مسکو «به‌طور ناعادلانه» از سوی کشورهایی هدف گرفته می‌شود که خود هر زمان لازم بدانند با روسیه دادوستد می‌کنند.