فارین پالیسی با انتشار مطلبی در مورد سومین دور نشست دوحه با حضور طالبان نوشته است که راه رفع بحران حقوق بشر و حقوق زنان در افغانستان از کندهار و حلقهی مرکز قدرت طالبان به رهبری ملا هبتالله میگذرد و نشستهایی چون نشست دوحه تغییر چندانی در وضعیت افغانستان ایجاد نخواهند کرد. این گزارش چهارشنبه سوم جولای نشر یافته است.
در این مطلب فارین پالیسی میخوانیم که تمامی مواردی که طالبان حاضر شدهاند در مورد آن بحث کنند موضوعات فرعی است و به باورهای سختگیرانهی ایدئولوژیک آنان ارتباط چندانی ندارد.
پالیسی مینویسد که اگر جهان و سازمان ملل خواستار تغییر جدی در رفتار طالبان در قبال زنان و حقوق بشر هستند؛ باید بدانند که راه تغییر این رفتار از دوحه نمیگذرد.
جهان باید بتواند با ملا هبتالله و حلقهی دور او که اصلیترین هستهی قدرت در رژیم طالبان هستند گفتوگو کند. تنها همان حلقه و خودِ ملا هبتالله توان تغییر سیاستهای اصلی رژیم طالبان را دارد.
پالیسی در ادامهی این گزارش آورده است که اگرچه جهان میداند که هرنوع نشست و برخاستی با طالبان حدی از «مشروعیت» و «منزوی نبودن» طالبان را نشان میدهد؛ اما اضافه میکند که چنین گفتوگوهایی برای مدیریت بحرانهای جدی و تهدیدهای برخاسته از افغانستان «انکارناپذیر» است.
پالیسی در ادامه مینگارد که تعاملاتی از قبیل آخرین نشست دوحه در واقع یک «پیروزی در روابط» خارجی برای طالبان به حساب میآید و میافزاید که حضور نمایندگان کشورها برای افغانستان نشان داد که «اجماع» جهانی بهسمت بهرسمیت شناسی رژیم طالبان است.
گزارش فارینپالیسی در حالی منتشر میشود که رژیم طالبان از نتایج و توافقات بهدست آمده در نشست دوحه ابراز رضایت کرده و شرطهایی را نیز برای حضور در دور بعدی این نشست مطرح کردند.
فارین پالیسی: راه حلِ بحران حقوق بشری افغانستان از کندهار میگذرد، نه از دوحه
ایلیاد احمد
