رسانههای داخلی و محلی در افغانستان از بازداشت و «شکنجه»ی ده دانشجوی دانشگاه روشان در ولایت/استان ننگرهار در شرق افغانستان خبر دادهاند. آنان دلیل این بازداشت و شکنجه را «پخش سرود ملی» نظام پیشین افغانستان در مراسم فراغت این دانشجویان خواندهاند. در این گزارشها آمدهاست که ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات رژیم طالبان هشدار دادهاست که در صورت تکرار این کنش، آنان این دانشگاه را خواهند بست. طالبان همچنین دستور دادهاند که تمامی کتابهای این دانشگاه – بهاستثنای کتابهای فقه حنفی – از کتابخانهی دانشگاه برداشته شوند. این کنش یکبار دگر نشان میدهد که در فراسوی چهرهی معصوم و درحالِ رشد رژیم طالبان، چه استبداد و تمامیتخواهی نحسی نهفتهاست.
مردم افغانستان بهصورت معمول فراموش میکنند که آنان در سایهی سیاهترین رژیم تمامیتخواه بشر زندگی میکنند؛ رژیمی که در بعضی موارد حتا خودش برای کردار و رفتار تمامیتخواهانهی خویش «ادله» و «دلیل» کافی ندارد و نميداند که کردارش در کجا ریشه دارد و دلیل دفاع از آن چیست، بهگونهی مثال هیچ توضیحی از ضدیتِ بیش از حد این گروه با نمادهای حکومت فاسد پیشین افغانستان وجود ندارد. آنان صرفاً در عمل همهی این نمادها را انکار و سرکوب میکنند بدون اینکه کمترین توضیحی در مورد چرایی این سرکوب ارائه کنند.
مضاف بر اینکه چنین چیزی وضع وحشتناک تعلیم و تحصیل را در سایهي رژیم طالبان بهنمایش میگذارد، اینکه با یک نهاد تعلیمی در یک کشور، با «شکنجه» و دور ریختن کتابهای کتابخانه برخورد میشود، یعنی فاتحهی «ایدهی آکادمی مدرن» در این کشور خوانده شدهاست و در سایهی رژیمی که در تمامیتخواهی خویش هیچ دست کمی از شوروی استالین و آلمان هیتلر ندارد، درس خواندن تبدیل به فکاهی مضحکی شدهاست که تمامی مردان و زنان این سرزمین را از ابتداییترین حق حیاتیشان محروم میکند. باید توجه داشت که تمامی جوانان این کشور توان سفر به خارج از افغانستان را برای تعلیم و تحصیل ندارند و این یعنی استعدادهای درخشان و توانایی در تاریکی و خفقانی که طالبان ایجاد کردهاند؛ خواهند پوسید و از میان خواهند رفت.
طالبان؛ حاکمان شهر اشباح و خفقان
پابلیک تریبون
