نیروی دریایی فیلیپین و هند برای نخستینبار در تاریخ، رزمایشی مشترک دریایی در دریای جنوبی چین برگزار کردند؛ منطقهای مورد مناقشه که در سالهای پسین به کانون تنشهای راهبردی میان چین و کشورهای جنوب شرق آسیا تبدیل شده است. چین در واکنش به این رزمایش، در بیانیهای تاکید کرد که اختلافات ارضی و دریایی باید مستقیماً بین کشورهای دخیل حل شوند و هیچ کشور ثالثی نباید در آنها مداخله کند.
این رزمایش دو روزه که روز یکشنبه (۱۲ اسد) آغاز شد، در «منطقهی انحصاری» اقتصادی فیلیپین انجام گردید و به گفتهی مقامهای نظامی فیلیپینی، بدون برخورد مستقیم یا رویدادی جدی، اما تحت «تعقیب» نیروهای ثالث برگزار شد. اشارهای غیرمستقیم به حضور احتمالی نیروهای دریایی چین.
برگزاری این رزمایش همزمان بود با سفر رسمی پنجروزهی «فردیناند مارکُز»، رییسجمهوری فیلیپین به دهلی نو. مارکُز پیش از ترک مانیل اعلام کرده بود که هدفش از این سفر، گسترش همکاریهای دوجانبه با هند در زمینههای دفاعی، دریایی، داروسازی و کشاورزی است.
رومئو براونر، فرمانده کل نیروهای مسلح فیلیپین، گفت ایدهی این همکاری نظامی زمانی شکل گرفت که در ماه مارچ با همتای هندی خود دیدار کرده بود. او افزود: «ما با هیچ حادثهی ناخوشایندی مواجه نشدیم، اما همچنان کسانی ما را زیر نظر داشتند – چیزی که از پیش انتظارش را داشتیم.»
فیلیپین از اواخر سال ۲۰۲۳، در چارچوب سیاست جدید امنیتیاش، فعالیتهای موسوم به «همکاریهای دریایی» را با نیروی دریایی کشورهای دوست آغاز کرده است. این فعالیتها شامل دریانوردیهای مشترک با ایالات متحده، جاپان، استرالیا، فرانسه و کانادا میشود. از دید کارشناسان هدف اصلی از این اقدامات، تقویت حضور در مناطق مورد مناقشهی دریای جنوبی چین و مقابله با ادعاهای گسترده سرزمینی چین عنوان شده است.
چین تقریباً کل دریای جنوبی چین را قلمرو تاریخی خود میداند، امری که با منطقههای دریایی کشورهایی چون فیلیپین، ویتنام، مالیزیا، اندونیزیا و برونی در تداخل است. این آبراه، مسیر عبور سالانهی حدود ۳ تریلیون دالر بازرگانی دریایی جهانی است و اهمیت فراوانی برای همهی کشورها دارد.
با وجود مخالفتهای چین، یک دادگاه داوری بینالمللی در سال ۲۰۱۶ به نفع فیلیپین رای داد و ادعاهای گستردهی بیجینگ را «فاقد هرگونه مبنای قانونی در حقوق بینالملل» اعلام کرد. چین اما این رای را نپذیرفته و آن را رد کرده است.
