علامت: خبرنگاران

  • امروز هفتمین سالروز جان‌باختن صمیم فرامرز و رامز احمدی است

    امروز هفتمین سالروز جان‌باختن صمیم فرامرز و رامز احمدی است

    صمیم فرامرز، خبرنگار و رامز احمدی، تصویربردار طلوع‌نیوز، هفت سال پیش، شامگاه ۱۴ سنبله، در حمله‌ای که داعش مسئولیت آن را بر دوش گرفت، کشته شدند.

    آن‌ها که به منظور پوشش رویدادی انتحاری به دشت برچی کابل رفته بودند، در حمله‌ی دومی در باشگاه ورزشی میوند، جان باختند.

    صمیم فرامرز که درس‌خوانده‌ی خبرنگاری در ازبیکستان بود، تصمیم داشت به ادامه‌ی تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد بپردازد. گفته می‌شود که او به شش زبان زنده‌ی جهان تسلط داشت.

    رامز احمدی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی به دنیا آمد. احمدی در رشته‌ی حقوق تحصیل کرده بود و همکارانش او را «مودب و صادق‌» توصیف می‌کنند.

    در رویداد دومی حمله‌ بر باشگاه ورزشی میوند، دست‌کم ۲۵ تن جان باختند و ۸۷ تن دیگر زخمی شدند.

    سال گذشته، برخی از همکاران پیشین این دو خبرنگار به مناسبت ششمین سالروز جان‌باختن شان، برنامه‌ای آموزشی-کاری شش‌ماهه برای آموزش خبرنگاران راه‌اندازی کردند.

    لطف‌الله نجفی‌زاده، رییس پیشین طلوع‌نیوز، امروز پس از فراغت گروهی از جوانان از نخستین دور این برنامه، از آغاز ثبت‌نام دومین دور آن خبر داد.

  • ده‌ها نهاد همسویی خود را با کارزار حمایت از خبرنگاران افغانستان در پاکستان، ایران و ترکیه اعلام کردند

    ده‌ها نهاد همسویی خود را با کارزار حمایت از خبرنگاران افغانستان در پاکستان، ایران و ترکیه اعلام کردند

    در پی آغاز کارزار حفاظت از خبرنگاران افغانستان در پاکستان، ایران و ترکیه، امروز 50 نهاد حقوق‌بشری، مدنی و جنبش‌های اعتراضی زنان، با صدور اعلامیه‌ی مشترکی بر ضرورت حمایت بی‌درنگ از این خبرنگاران تاکید کردند.

    این نهادها با استناد به اسناد الزام‌آور و عرفی حقوق بین‌الملل، از سه کشور میزبان خواستند بازداشت، اخراج و محرومیت خبرنگاران از حقوق اساسی‌شان را بی‌درنگ متوقف کرده، و روند بررسی پرونده‌های پناه‌جویان را تسریع کنند.

    کارزار حفاظت از خبرنگاران افغانستان در 20 اسد به ابتکار خبرنگاران و با همکاری «سازمان حمایت از رسانه‌ها» راه اندازی شده بود.

    در اعلامیه‌ هشدار داده شده: «بی‌توجهی به وضعیت این خبرنگاران، چشم‌پوشی از تهدید علیه آزادی بیان، کرامت انسانی و حق حیات است، زیرا که آزادی رسانه‌ها ستون فقرات دموکراسی و حفاظت از خبرنگاران، ضامن حقیقت، عدالت و آگاهی جمعی به شمار می‌رود.»

    این 50 نهاد، از سازمان‌های حامی رسانه‌ها، چون گزارش‌گران بی‌مرز، فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران و کمیته‌ی حفاظت از خبرنگاران خواستند برای مستندسازی موارد نقض حقوق خبرنگاران افغانستان، جلب حمایت سیاسی و اعمال فشار دیپلوماتیک بر دولت‌های میزبان برای توقف اخراج آن‌ها، اقدام فوری کنند.

  • فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران: طالبان در یک ماه هفت کارمند رسانه‌ای را بازداشت کرده است

    فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران: طالبان در یک ماه هفت کارمند رسانه‌ای را بازداشت کرده است

    فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران، امروز (سه‌شنبه، 14 اسد)، اعلام کرد که خبرنگاران در افغانستان همچنان از سوی طالبان با آزار و ارعاب روبه‌رو هستند. در بیانیه‌ی این نهاد آمده که طالبان در ماه جولای، دست‌کم هفت خبرنگار و کارمند رسانه‌ای را بازداشت کرده است.

    فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران و اتحادیه‌ی مستقل خبرنگاران افغانستان، خواستار آزادی این زندانیان شدند و از طالبان خواستند تا به بازداشت‌های «خودسرانه‌»ی کارکنان رسانه‌ای پایان دهد.

    احمد نوید اصغری و مشتاق احمد حلیمی، کارمندان شرکت تولید محتوای رسانه‌ا‌ی پیکسل در کابل که در ماه جولای بازداشت شده بودند، به گزارش مرکز خبرنگاران افغانستان، پس از دو هفته آزاد شدند. به گفته‌ی فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران، طالبان این افراد را متهم به دوبله‌ی یک سریال «غیراسلامی» برای رسانه‌های خارجی کرد و بعداً، تحت فشارف آن‌ها را وادار به اعتراف کرد.

    در بیانیه‌ی این نهاد آمده که ابوذر سرپلی، سردبیر خبرگزاری «توانا»، همراه با دو کارمند این رسانه به نام‌های بشیر هاتف و شکیب احمد نظری، در تاریخ 24 جولای، از سوی کارکنان وزارت امر به معروف طالبان بازداشت شدند.

    بر بنیاد این بیانیه، طالبان مدعی شد که سرپلی از یوناما، یونسکو و دولت ایران، برای ترویج اشتغال زنان و انتشار گزارش‌هایی انتقادی علیه این گروه، پول دریافت کرده است. به گزارش فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران، او همچنین به «فساد اخلاقی» و «جاسوسی» متهم شد و ظاهراً تحت فشار وادار به اعترافی شده که ویدیوی آن بعداً به‌صورت عمومی منتشر شد. از وضعیت این سه خبرنگار، اطلاعی در دست نیست.

    یک کارمند دیگر رسانه‌ای که هویت او فاش نشده است، در تاریخ 21 جولای در کابل، به اتهام ارائه‌ی حمایت فنی به رسانه‌های فعال در خارج از افغانستان، بازداشت شد. در تاریخ 6 جولای نیز یک خبرنگار به دلیل تهیه‌ی گزارشی که با «روایت‌های مورد تایید» طالبان هم‌خوانی نداشت، بازداشت و پس از دو روز آزاد شد.

    طالبان در این ماه، دو خبرنگار رادیوهای جوانان و بیگم را آزاد کرد. به گزارش فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران، این دو تن به دلیل انتشار محتوایی در رسانه‌های اجتماعی درباره‌ی تیم کریکت زنان افغانستان بازداشت شده بودند. همچنین، سلیمان راحل، سردبیر رادیو خوشحال نیز پس از سه ماه حبس به دلیل انتشار ویدیویی درباره‌ی مشکلات دو زن فقیر و انتقاد علنی از یکی از مقام‌های ارشد رسانه‌ای طالبان، آزاد شد.

    این نهاد در گزارش «آزادی مطبوعات در جنوب آسیا»ی خود، از اول می 2024 تا 30 اپریل 2025، 48 مورد نقض حقوق رسانه‌ای را در افغانستان مستند کرده که شامل 28 مورد بازداشت می‌باشد.

    در این گزارش آمده است که «آزادی مطبوعات در افغانستان در یکی از پایین‌ترین سطوح خود در تاریخ معاصر قرار دارد.»

    افغانستان در سال 2024، در شاخص جهانی آزادی مطبوعات، جایگاه 178 را از میان 180 کشور به خود اختصاص داده است.

    فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران گفت: «سرکوب روزافزون کارکنان رسانه‌ای از سوی طالبان، نشان‌دهنده‌ی بی‌توجهی مداوم این گروه به آزادی رسانه‌ها و آزادی بیان است. ادامه‌ی بازداشت خبرنگاران، مقررات سخت‌گیرانه‌ی رسانه‌ای و بستن رسانه‌های مستقل باعث نابودی فضای رسانه‌ای در افغانستان شده است.»

    به گفته‌ی این نهاد، خبرنگارانی که هنوز در افغانستان فعالیت می‌کنند، با تهدید، آزار، بازداشت و خشونت روبه‌رو هستند.

  • طالبان و ترس از حقیقت؛ چرا هبت‌الله رسانه‌ها را «شیطان‌صفت» می‌نامد؟

    طالبان و ترس از حقیقت؛ چرا هبت‌الله رسانه‌ها را «شیطان‌صفت» می‌نامد؟

    در یکی از صریح‌ترین بخش‌های سخن‌رانی عیدی هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، حمله‌ای تُند به رسانه‌ها و فضای مجازی صورت گرفت. او گفت: «مطبوعات طوری شده که در جیب هر کس همرایش است… دروغ‌ها می‌گویند… درباره‌ی من چیزی گفته‌اند که خالص دروغ و بهتان است… این‌ها شیطانان‌اند.» لحن وی نه تنها گلایه‌آمیز، بلکه به‌شدت تهدیدآمیز بود؛ به‌ویژه وقتی او کسانی را که نظام را نقد می‌کنند، در کنار «کافران» و «شیطان‌صفتان» قرار داد.

    این حمله به رسانه‌ها، تصادفی نیست. بلکه نشانه‌ی عمیق‌ترین ترس حاکمیت طالبانی از گفت‌وگوی عمومی، حقیقت‌های متنوع، و جریان آزاد اطلاعات است.

    طالبان که خود بر قدرت رسانه‌ای جنگ چریکی و تبلیغات سایه‌وار مسلط بودند، اکنون در موضع قدرت، بزرگ‌ترین تهدید را نه در بم و تانک، که در کمره، تلفون و اینترنت می‌بینند. چون این ابزارها، همان امکانی را فراهم می‌کنند که طالبان از آن گریزان است: دیدن، شنیدن، نقد کردن، پرسیدن و افشاگری.

    از سال ۲۰۲۱ به این‌سو، ده‌ها رسانه در افغانستان بسته شده‌اند؛ هزاران خبرنگار یا مهاجر شده یا ساکت. خبرنگاری جرم است، به‌ویژه اگر گزارشش خلاف بیانیه‌ی رسمی «امارت طالبان» باشد. بسیاری از خبرنگاران زن، عملاً حذف شده‌اند. برنامه‌های سیاسی تعطیل است. اینترنت بارها کُند یا قطع شده، و فضای مجازی زیر رصد همیشه‌گی استخبارات این گروه است.

    اما هبت‌الله حالا از ابزار ارتباطی روزمره نیز وحشت دارد؛ وقتی می‌گوید: «مطبوعات در جیب هر کس است» منظورش نه فقط رسانه‌ی رسمی، بلکه حتی تلفون و شبکه‌های اجتماعی‌ست. چون می‌داند که حقیقت، در قالب یک ویدیوی کوتاه از یک سرک بسته‌شده، یا صدای یک دختر محروم از آموزش، یا گریه‌ی مادر زندانی، می‌تواند از قندهار تا نیویارک برسد و روایت رسمی را در هم بشکند.

    طالبان می‌خواهد قدرت را با سکوت حفظ کند. اما فن‌آوری‌های امروزی، حقیقت را بی‌اجازه فریاد می‌زنند. این‌جا همان‌جاست که تضاد اصلی شکل می‌گیرد: میان نظامی که فقط یک صدا را مجاز می‌داند، و دنیایی که پر از صداهای گوناگون است.

    وقتی رهبر طالبان رسانه‌ها را «شیطان‌صفت» می‌خواند، در واقع تلاش می‌کند تا حقیقت‌هایی را که نمی‌پسندد، با زبان دینی شیطانی کند؛ تا دیگر کسی جرات نکند به چشم واقعیت به آن‌ها نگاه کند. اما این ترفند، بیشتر از آن‌که مانع حقیقت شود، نشان‌دهنده‌ی عجز در برابر آن است.

    امروز در افغانستان، خبرنگار بودن شجاعت می‌خواهد. نقد کردن، خطر دارد. اما آن‌چه طالبان از آن بیشتر می‌ترسد، نه گلوله، که کلمه‌ است. چون گلوله را می‌توان خفه کرد، اما کلمه را، «اگر به جان کسی نشست، نه.»

    مطالب منتشرشده در بخش «نگاه شما» بازتاب دیدگاه‌های نویسندگان است و الزاماً بیانگر موضع رسمی دیار نیست.

  • مرکز خبرنگاران افغانستان از بازداشت سه خبرنگار در تخار خبر داد

    مرکز خبرنگاران افغانستان از بازداشت سه خبرنگار در تخار خبر داد

    مرکز خبرنگاران افغانستان، امروز (پنج‌شنبه)، اعلام کرد که فرماندهی پولیس طالبان در تخار، سه خبرنگار را بازداشت کرده است.

    بر بنیاد این گزارش، منیر هدف و اسدالله تیمور، حوالی ساعت 9 شب دوشنبه (15 ثور) و نصرت‌الله ابراهیمی، پیش از ظهر سه‌شنبه (16 ثور) بازداشت شده‌اند.

    یک منبع محلی به مرکز خبرنگاران افغانستان گفت که احتمالاً این خبرنگاران به‌دلیل فعالیت‌های رسانه‌ای‌شان بازداشت شده‌اند. با این حال، تاکنون مقام‌های محلی طالبان در این زمینه اظهار نظری نکرده‌اند.

    پیشتر، ریچارد بنت، گزارش‌گر ویژه‌ی سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، به مناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات، گفت که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، خبرنگاران و کارکنان رسانه‌ای در این کشور، با «سانسور شدید و محدودیت‌های گسترده‌» روبه‌رو استند. او تاکید کرد که طالبان محدودیت‌های خود را با «آزار، بازداشت خودسرانه و خشونت» اعمال می‌کند.

    مرکز خبرنگاران افغانستان می‌گوید که هم‌اکنون، افزون بر این سه تن، دست‌کم ده‌ خبرنگار یا کارمند رسانه‌ای دیگر در بازداشت طالبان به‌سر می‌برند.

  • در انتظار ویزا، در معرض خطر؛ خبرنگاران افغانستان در پاکستان در میانه‌ی بلاتکلیفی

    در انتظار ویزا، در معرض خطر؛ خبرنگاران افغانستان در پاکستان در میانه‌ی بلاتکلیفی

    شبکه‌ی خبری «ای‌بی‌سی نیوز» با انتشار گزارشی در مورد بلاتکلیفی خبرنگاران تبعیدی افغانستان که بخاطر تهدیدهای امنیتی از سوی رژیم طالبان به پاکستان رفته‌اند، می‌گوید این خبرنگاران در پاکستان «سال‌ها» منتظر ویزای بشردوستانه می‌مانند.

    در گزارش «ای‌بی‌سی نیوز» آمده است که این خبرنگاران در پاکستان با مشکلات مالی، مشکلات مدارک اقامت و ترس ناشی از اخراج شدن و بازگشت به افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان روبه‌رو هستند.

    آنان افزوده‌اند که کرایه‌ی خانه، خدمات صحی و حمل‌ونقل در پاکستان، برای پناهندگان افغانستان می‌تواند بسیار گران تمام شود. پناهندگانی‌که به کمک خانواده یا پس‌اندازهای ناچیز وابسته هستند.

    قابل یادآوری‌ست که بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در ماه آگست سال ۲۰۲۱، فصل تازه‌ای از خشونت برعلیه خبرنگاران افغانستان را کلید زده و جان بخش عمده‌ای از خبرنگارانی‌که در افغانستان باقی مانده‌اند را با خطرات جدی مواجه کرده است.

  • کمیته‌ی خبرنگاران معترض افغانستان خواستار پاسخ‌گویی طالبان در مورد «جنایت‌های ضد بشر و ضد زنان» رژیم این گروه شد

    کمیته‌ی خبرنگاران معترض افغانستان خواستار پاسخ‌گویی طالبان در مورد «جنایت‌های ضد بشر و ضد زنان» رژیم این گروه شد

    کمیته خبرنگاران معترض افغانستان با اشاره به جنایت‌های ضد بشری و آزار جنسی زنان و دختران در افغانستان از سوی طالبان در بیانیه‌ای خواستار پاسخ‌گویی این رژیم به گونه‌ای سریع و قاطع شده است.

    این کمیته روز چهارشنبه، ۹ عقرب، این اظهارات را در صفحه‌ی اجتماعی فیسبوک منتشر کرده است.

    در بیانیه‌ این کمیته آمده است که براساس گفته‌های مریم معروف آروین، مسئول جنبش شنبه‌های ارغوانی، اعضای این جنبش در جریان سه سال گذشته همواره از سوی رژیم طالبان به تجاوز جنسی، گردن بریدن و صادر شدن حکم جلب  تهدید شده‌اند. بانو معروف در ادامه افزوده است که هفت عضو این جنبش از سوی طالبان بازداشت شده بود و  چهار تن آنان در پنجشیر پس از میان‌جی‌گری بزرگان منطقه از بند رها شده‌اند. او تصریح کرده است که به‌دلیل حفظ امنیت بازداشت شده گان این مورد را رسانه‌ای نکردند.

    کمیته خبرنگاران معترض افغانستان هم چنان نگاشته است که مسئول جنبش شنبه‌های ارغوانی از جامعه‌ی جهانی و نهادهای حقوق بشری خواسته تا تحت عنوان تعامل، از رژیم طالبان حمایت نکنند.

    این در حالی ست که ریچارد بنت، گزارش‌گر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در گزارشی اخیر ذکر کرده که زنان و دختران در زندان‌های طالبان مورد تجاوز و آزار جنسی قرار می‌گیرند.

  • گزارش نیکی‌آسیا: خبرنگاران افغانستان از سرکوب گزارش تصویری می‌هراسند

    گزارش نیکی‌آسیا: خبرنگاران افغانستان از سرکوب گزارش تصویری می‌هراسند

    رسانه‌‌ی خارجی نیکی‌آسیا در گزارشی بیان کرده که فضای کاری برای خبرنگاران و روزنامه‌نگاران در افغانستان تحت رژیم طالبان به‌سوی محدود شدن هرچه بیشتر در حرکت است. این رسانه پس از گفت‌وگو با شماری از زنان و مردان خبرنگار گفته‌است که طالبان علاوه بر محدودیت‌های دگر در این اواخر ممنوعیت گرفتن عکس‌ها را نیز اعمال می‌کنند.

    این روزنامه‌نگاران نگرانی خود را پیرامون مبدل شدن ممنوعیت کامل روزنامه‌نگاری تصویری در سراسر افغانستان، ابراز کردند.
    به‌گفته‌ی این خبرنگاران طالبان رسانه‌ها را محدود می‌کنند و کارمندان آن را کافر می‌خواند اما؛ طالبان تمام اظهارات را اتهام و تبلیغ علیه رژیم شان می‌دانند.

    رسانه‌ی نیکی‌آسیا روز سه‌شنبه، ۸ حوت طی گزارشی گفته که فضای کاری روزنامه‌نگاری در افغانستان در حال محدود شدن است و مقامات طالبان در این اواخر جهت ممنوعیت عکس به‌گونه‌ی فزاینده به‌خبرنگاران دستور می دهند. در این گزارش آمده‌ست‌ که روزنامه‌نگاران در افغانستان از ممنوع شدن کامل گزارش تصویری در این کشور تحت حاکمیت طالبان بیم دارند و عامل این ترس تجربه‌ی حاکمیت نخست طالبان میان سال‌های ۱۹۹۶ الی ۲۰۰۱ عنوان می‌شود.

    خبرنگاران در جریان گفت‌‌وگو با این رسانه اظهار داشتند که مقام‌های طالبان حاکم خود را مسلمان خوانده‌اند و دگر افغانستانی‌های غیرطالب و رسانه‌ها را کافر توصیف کردند.
    در گزارش این نشریه هم‌چنان آمده است که مقام‌های طالبان گرفتن عکس را در نشست‌های رسمی و غیر رسمی عمل «غیراسلامی، گناه بزرگ و ضیاع وقت» عنوان کردند و از خبرنگاران خواسته تا بجای تلف کردم وقت برای عکس گرفتن روی گذاشتن ریش تمرکز کنند زیرا از دید طالبان آسیب احتمالی عکس بیشتر از منفعت احتمالی آن‌ است.

    رسانه‌ها روند ممنوعیت عکس را نگران‌کننده می‌دانند و اظهار داشتند که آنان برای اثبات گزارش‌ها متکی به‌تصاویر هستند و این اقدام به ممنوعیت رسانه منجر خواهد شد.
    شماری از خبرنگاران باانتقاد از اقدام طالبان، تاکید کردند که این رژیم اعمال محدودیت‌ها را از رسانه‌ی خود آغاز کند. در این گزارش هم‌چنان آمده‌است که مرکز خبرنگاران افغانستان باانتقاد و نکوهش از اقدام طالبان گفته که این تصمیم نشان‌دهنده‌ی عقب‌گرد جدی برای آزادی رسانه‌ها در این کشور تلقی می‌شود و این امر سبب افزایش خودسانسوری و محدود شدن بیشتر دسترسی به اطلاعات خواهد شد. مقام‌های طالبان همواره گزارش‌های مبنی بر محدودیت رسانه‌ها به‌ویژه زنان را رد می‌کنند و آن را تبلیغ علیه رژیم‌شان عنوان کرده می‌کنند و از آزادی کامل رسانه‌ها و کارمندان آن در افغانستان اطمینان می‌دهد.

    گفتنی‌ست که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، شمار زیادی از خبرنگاران اعم زن و مرد کشورشان برای پیدا کردن فضای امن ترک کردند و راه پناه‌جویی را در پیش گرفتند.
    بیش از ۳۰۰ رسانه‌ی محلی فعالیت‌های خود را به‌دلیل چالش‌های اقتصادی و اعمال محدودیت از سوی طالبان فعالیت خودرا توقف داده‌‌است.
    کارمندان رسانه و خبرنگاران که تاکنون در افغانستان فعالیت می‌کنند همواره از سوی این رژیم تحت نام‌های مختلف مورد آزار، اذیت و حتا بازداشت و شکنجه قرار می‌گیرند.