علامت: بازرگانی

  • افت شدید بازرگانی افغانستان و پاکستان؛ ۲.۵ میلیارد به ۷۰۰ میلیون دالر

    افت شدید بازرگانی افغانستان و پاکستان؛ ۲.۵ میلیارد به ۷۰۰ میلیون دالر

    ضیا الحق سرحدی، معاون اتاق مشترک بازرگانی و صنایع پاکستان – افغانستان از «کاهش چشم‌گیر» بازرگانی پاکستان با افغانستان و آسیای میانه ابراز نگرانی کرده‌است.

    به‌گفته‌ی سرحدی، در گذشته ارزش جمعی بازرگانی میان پاکستان و افغانستان به ۲.۵ میلیارد دالر امریکایی می‌رسید، رقمی‌که اکنون به ۷۰۰ میلیون دالر کاهش یافته‌است.

    به‌باور او این کاهش «چشم‌گیر» و قابل ملاحظه دلایل متعددی دارد؛ او می‌گوید که بسته‌شدن مکرر گذرگاه تورخم که مسیر اصلی بازرگانی میان دو کشور است، یکی از این دلایل است.

    او هم‌چنین اعمال دو درصد مالیات «توسعه‌ی زیرساخت‌ها» از سوی حکومت خیبرپختونخوا را نیز در نزول سطح بازرگانی میان دو کشور «اثرگذار» خوانده‌است.

    گفته‌های سرحدی درحالی‌ست که افغانستان یکی از بازارهای اصلی کالاهای پاکستانی در چند دهه‌ی گذشته بوده اما بازرگانی میان افغانستان و پاکستان همواره تحت تاثیر بی‌ثباتی‌های سیاسی، تنش‌های دیپلماتیک، بسته‌شدن مکرر گذرگاه‌ها و سیاست‌های مالیاتی متغیر پاکستان قرار داشته است. چالش‌هایی که بارها روند بازرگانی میان دو کشور را مختل کرده‌اند.

  • بازرگان زن افغانستان: برای نجات از فشارهای روانی به تجارت رو آوردم

    بازرگان زن افغانستان: برای نجات از فشارهای روانی به تجارت رو آوردم

    منع آموزش دختران و زنان در افغانستان از سوی رژیم طالبان سبب شده تا شماری از آنان به شغل بازرگانی رو بیاورند. در کنار فشارهای روانی و قیودات حکومت فعلی زنان بازرگان افغانستان با چالش‌های اقتصادی، حمایت‌های کم‌رنگ و دسترسی نداشتن به بازرهای خارجی جهت فروش محصولات تولیدی روبه‌رو هستند.

    شیلا امیری مالک گارگاه دور سایس به دیار پیرامون شروع کار خود به عنوان بازرگان چنین می گوید: «دانشجوی رشته‌ی پزشکی بودم که افغانستان تحولات سیاسی را تجربه کرد.

    ممنوعیت تحصیل سبب شد که به بیماری افسردگی مبتلا شوم، برای نجات از این بیماری و مصروف بودن در جستجوی خلاقیت درونی خود شدم همین سبب شد تا فکر ایجاد کارگاه در سرم پرورش یابد.

    سال اول سقوط دولت جمهوری آهسته آهسته کار کردم، جواز گرفتم و کار خود را وسعت دادم.»

    بانو امیری اظهار داشت که کارگاه او از سوی برنامه‌ی آبادی و حرکت نهاد یوان‌دی‌پی( UNDP) حمایت شده است.

    کارگاه شیلا امیری در بخش های زیورات، چادر، تزئین وسایل خانه و کافی آرت (ساختن تابو و گلدان از قهوه) تولیدات دارد.

    براساس گفته‌ی امیری بخش تولید لباس و خیاطی این کارگاه که قرارست چپن و گند افغانی تولید کند، تازه گشایش یافته اما برای خرید مواد خام و استخدام خیاط به سرمایه نیاز دارد.

    شایان ذکر است که کم رنگ بودن و همیشگی نبودن حمایت‌ها، عدم موجودیت مارکیت برای فروش، افزایش فقر، عدم دست‌رسی به مارکیت های خارجی و بازاریابی ضعیف جهت معرفی نمایشگاه‌ها در داخل افغانستان مواردی‌اند که این بازرگان زن افغانستان به عنوان چالش‌ها برای بازرگانان این کشور یاد کرده است.