فاجعه‌ی سقوط و معمای ازدواج‌های «زیر سن و اجباری»

برگشت دوباره‌ی طالبان به قدرت در افغانستان و در پی آن اعمال «محدودیت‌های بی‌شمار» بر زنان و دختران، فراگیر شدن «بحران اقتصادی» و «گسترش فقر» در این کشور سبب شده‌است تا خانواده‌ها در افغانستان به ازدواج‌‌های «اجباری»، «ازدواج کودکان» و نیز «فروش کودکان» شان تن دهند.

پس‌از به قدرت رسیدن دوباره‌ی طالبان در افغانستان، گزارش‌ها در باره‌ی ازدواج‌های «زیر سن و اجباری»، پدیده‌ای که «نقض حقوق بشر» و رفتاری «زیان‌‌بار» برای زنان و دختران پنداشته می‌شود، در این کشور افزایش یافته‌اند. پابلیک تریبون در این گزارش با برخی‌از دخترانی گفت‌وگو کرده‌ که «قربانی» این پدیده‌ی زیان‌بار شده‌اند.

نیلم [نام مستعار] که چندماه پیش‌از سقوط حکومت پیشین از مکتب فارغ شده‌است به پابلیک ‌تربیون می‌گوید که خانواده‌اش به وی هشدار می‌دادند که از میان «ازدواج» و «گرسنه‌ماندن» یکی‌را انتخاب کند. او می‌افزاید: “طالبان زنده‌گی‌ام را تباه کردند، آنان با آمدن به کابل راه تحصیل من را بستند. وضعیت افتصادی خانواده‌ام وخیم شد، پدرم به من می‌گفت، یا باید ازدواج کنم و یا گرسنه خواهم ماند”.

این تنها، یک نمونه‌ از این پدیده‌ی «رنجور» در افغانستان است،

فرحت [نام مستعار] شانزده‌ساله از میان دخترانی است که نزدیک به‌ دو سال پیش، زمانی‌که هنوز دانش‌آموز صنف نهم بود، از سوی خانواده‌اش به ازدواج «زیر سن» داده شد. او در گفت‌وگو با پابلیک تریبون می‌گوید: “صنف نهم مکتب بودم که طالبان آمدند، آینده‌ی مبهم داشتم، معلوم نبود که چه‌وقت دروازه‌ی مکتب‌ها به‌روی ما باز می‌شود. خانواده‌ام یک‌سال بعد بدون پرسیدن از من، من را به با کسی نکاح کردند که هشت‌سال بزرگ‌تر از من است.”

یونیسف یا صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل می‌گوید، دخترانی‌که پیش‌از رسیدن به سن هژده‌ساله‌گی ازدواج می‌کنند، «بیش‌تر» در معرض خشونت‌های خانواده‌گی، تبعیض، کژ بهره‌وری و آسیب سلامت روان قرار دارند. این نهاد می‌افزاید که این افراد هم‌چنان در برابر پی‌آمدهای «بارداری» و «زایمان» آسیب‌پذیرتر اند.

با این‌حال واپسین آمارهای این نهاد جهانی نشان می‌دهند که 28درصد از زنان پانزده تا چهل‌ونه‌ساله‌ی افغانستان پیش‌از سن هژده‌ساله‌گی ازدواج کرده‌اند.

از آن‌جایی‌که طالبان با به‌قدرت رسیدن دوباره، وزارت امور زنان و نیز کمیسیون مستقل حقوق بشر را «منحل» اعلام کرده و با «آزار، شکنجه و هراسانیدن» فعالان حقوق بشری، «مانع» فعالیت‌های نهادهای مدنی و حقوق بشری در کشور شده‌اند، آمار رسمی‌‌ای از روی‌دادهای تازه‌ی ازدواج‌های «زیر سن و اجباری» در افغانستان در دست نیست اما برخی‌از فعالان حقوق‌بشری و نیز منابع مردمی به پابلیک تریبون از «افزایش بی‌پیشینه‌ی» این پدیده در افغانستان سخن می‌گویند.

رفتارهای «زن‌ستیزانه‌ی» طالبان همواره با واکنش‌ها و هشدارهای «تند» جهانی روبه‌رو شده، اما این گروه تاکنون نشان داده‌اند که «پروایی» به هیچ‌یک از این هشدارها ندارند.